Over ons 2017-02-21T19:05:10+00:00

Krugerpark bezoekers: Marjo en Henny Hoedemaker

Deze website/weblog is een – meestentijds – real-time verslag vanuit het Kruger National Park in Zuid-Afrika en afgeleid van de oorspronkelijke blog: Ongebaande paden. Zelf heb ik het park voor het eerst in januari 2011 bezocht. Gedurende die hele maand hebben mijn broer Marjo Hoedemaker en ik in die maand op drie verschillende locaties in het wildpark gelogeerd. Als Krugerpark bezoekers vinden wij elkaar in onze gezamenlijke belangstelling voor Afrika. Daarbij kan ik mij wat betreft wildlife met een gerust hart op mijn broer verlaten. Marjo is al sinds jaar en dag iedere eerste maand van het jaar een trouw bezoeker van het Krugerpark en is daar ondertussen een welkome en graag geziene gast.

Krugerpark bezoekers - Gedurende die hele maand hebben mijn broer Marjo Hoedemaker en ik in die maand op drie verschillende locaties in het Krugerpark gelogeerd.

op fotosafari in het Krugerpark

Ondertussen  ben ik met pensioen na 35 jaar als fysiotherapeut in Dorst – bij Breda – werkzaam geweest te zijn. Dat is overigens een geheel andere tak van sport. De link ligt in mijn interesse voor ‘bewegen en beweging‘. De natuurlijkheid van bewegen en het belang van beweging zijn – in  zijn algemeenheid – facetten van  fysiotherapie. Juist ook wanneer dat niet meer vanzelfsprekend is. Het boeiende van dieren in het wild is, dat wildlife ongekunsteld en op een natuurlijke manier beweegt en moet bewegen – om te overleven. Voor mij is het boeiend om te zien in hoeverre er hierbij nog raakvlakken te onderscheiden zijn in de psycho-sociale dimensie van fysiek in-beweging-zijn en blijven voor mensen. In de dierenwereld is het een levensnoodzaak om te kunnen vechten, te vluchten en zich te kunnen verbergen/camoufleren of schijndood te blijven, de z0genoemde ‘freezing reactie’ bij stressvolle situaties. In de ‘jungle’ van de menselijke samenleving komen deze primitieve biologische reacties vaak ook weer in zintuiglijke waarneming  aan de oppervlakte of gaan ze onderhuids, emotioneel en organisch inwerken.

Daarnaast ligt mijn interesse in ontwikkelingswerk in Afrika. Met name in het revalidatie centrum Centre Simama in Congo. Eind jaren -80 heb ik twee jaar gewerkt in El Hakim Comprehensive Centre for the Disabled een revalidatiecentrum in Qena, Ma-anna, dit ligt in het Zuiden van Egypte vlak bij Luxor.

Inmiddels is Marjo al enige jaren gepensioneerd. Zijn huidige positie is  senior advisor van het Dierenpark Amersfoort, waar hij op 8 juli 2011 zijn 50-jarig jubileum vierde.

Sinds zijn pensioen gerechtigde leeftijd heeft, kan Marjo ook op andere tijden dan januari naar zijn ‘lustoord’. Dit jaar – 2012 – gaan we weer samen, van 2 tot 24 oktober. Waarvan de verslagen op deze site te volgen zijn.

Marjo bezocht samen met zijn vrouw Liesbeth het Krugerpark voor het eerst tijdens een reis door Zuid-Afrika in 1998. Dat drie daags bezoek legde het zaad dat in de jaren daarna wortel schoot. Het volgende jaar verbleven zij enige dagen langer in het Krugerpark. Het jaar daarop nog langer… en zo voort… en zo voort… totdat die ervaringen uitgroeiden tot een jaarlijks terugkerende winterbestemming. Het zijn Krugerpark bezoekers geworden, die als Hollandse trekvogels tijdens de winter in januari naar het zuiden van Afrika trekken.

Krugerpark Wildlife Afrika

Krugerpark bezoekers - Gedurende die hele maand hebben mijn broer Marjo Hoedemaker en ik in die maand op drie verschillende locaties in het Krugerpark gelogeerd. Kruger-jan.-2011-SX30-I-087-1024x768De laatste tien jaar bestaat vakantie voor hen uit een uitgebreid bezoek in januari aan het Krugerpark. Na voorheen ook andere delen van Zuid Afrika te hebben bezocht samen met zijn vrouw, stapt Marjo nu steevast op 1 januari in het vliegtuig naar Johannesburg om van daar uit linea recta naar de Paul Kruger Gate te rijden. Een prachtige trip door de laaglanden van Zuid-Afrika. Dan duikt hij een maand lang onder in de wildernis van Zuid-Afrika. Het park dat hij nu al voor de 16e keer bezocht heeft is een soort tweede thuis voor hem geworden. Hij kent er de paden en de achteraf paadjes, de plaatsen waar het wildlife samenkomt om te drinken en de mooiste ‘uitklimplekke‘ om te picknicken. Mooiplaas is zijn favoriete plek op de savanne, een drinkplaats voor olifanten, zebra’s en buffels. Hij heeft goede contacten met meerdere rangers met wie hij zich onderhoudt over de plaatselijke wildstand. In de tussentijd is hij samen met Liesbeth bevriend geraakt met verschillende medewerkers van het park, sympathieke en hartelijke mensen uit de plaatselijk omgeving. Sommigen van hen helpt hij met de bouw van een degelijke woning.

Geen wonder toch, dat ik direct volmondig ‘ja’ zei toen hij in 2011 vroeg of ik voor een maand met hem mee wilde gaan omdat Liesbeth thuis zou blijven in het Dierenpark van Amersfoort? Vanaf die tijd ben ik begonnen om via de blog verslag te doen van zijn/onze belevenissen als Krugerpark bezoekers. [/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]